bir yaz günü hiç bu kadar üşüdün mü?

Posted: May 29, 2011 in Uncategorized

oturduğum koltuğa baktım; rengine, duruşuna, odadaki konumuna. kaç yıldır benim gibi buradaydı. oturdukça kendimi duydum, yıllardır oturduğumu, rengimi. rengim hayalimdi. koltuk turuncu bir örtüyle örtülüydü. benim hayalim gibi.

hayaller örtülebilir mi? bazen örtmek gerekebilir. eskidir belki görünmemesi gerekebilir. yahut anlaşılmasın diyedir. içimizden geçenler örtülebilir mi? içimizden geçtiyse dışımıza da geçmiştir. bir bakışla, duruşla, tepkiyle, sözle ya da susuşla.

bazen örtmek demek çok konuşmak bazen susmak demek. eskiyen hayallerim anlaşılmasın diye susuyorum. yazamıyorum ve konuşamıyorum. konuşurken ona bakıyorum, ağır ağır… ne diyecekse o. demediklerini de anlıyorum az çok. en çok demediklerine susuyorum. oysa birinin demesi gerek. biri örterken birinin üşümesi birinin terlemesi.. öyle mi ki?

turuncu koltuğumda oturuyorum yıllardır. onu örtüyorum, kendimi örtüyorum, aklımdan geçenleri örtüyorum. üşüyorum galiba.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s