>dostluk ve anlayış üzerine

Posted: March 14, 2010 in Uncategorized

>anlamak için önce anlatmak lazım. dantel gibi; emek vererek ve sabrederek. kendini, tüm kusurlarınla. kimsenin mükemmel olmadığını bilerek.

bugün festivalde “mary and max” animasyon filmini izledim “dostluk” temalı. tam da uzun bir zamandır arkadaşlarımla paylaşmaya/anlatmaya/konuşmaya çalıştığım “insanlığın mükemmel olmadığı” duygusu üzerine kurulu. mary, 8 yaşında tombul, alnında bir lekesi olan ve bunu sorun eden (ettirildiği için) kendi halinde bir kızçocuğu. Max ise ortayaşlarda bir tür “akıl hastası” ve aynı zamanda obezite. tesadüfi başlayan bir mektup arkadaşlığı, 20 yıl süren dostluğa dönüşüyor. Tüm bağımlılığı, alınganlığı, kırgınlığı, samimiyeti, alışkanlığı, özlemi ve ayrılığı ile…
Her ne zaman ayrı kalsalar depresyona düşüyorlar ve beraberliği hissettiklerinde dudaklarından değil “beyinlerinden gülümsüyorlar” mary ve max.. kırgınlıkları ise, alttan alarak ve daha çok kendilerini daha iyi, ayrıntılı anlatarak çözüyorlar. örneğin; uzun süre max’ten mektup alamayan mary, önce sinirlenip tüm mektupları yakıyor. daha sonra max’in hastalığını ayrıntılı anlattığı bir mektup alınca onu affediyor. çünkü onun hayatındaki en önemli ayrıntısını öğreniyor: hastalığını, yani kusurunu.
ve aslında bir başkasını kusuru ile kabullenip sevdiğinde kendini de kusurun ile kabullenmen kolaylaşıyor. mary’in de hayatı buna benzer şekilde oluyor, özgüveni artıyor ve başarılı oluyor.
dostluk üzerine ince çok ince ayrıntılar vardır. onu “hissedemediğin” vakit kaybetmek kaçınılmaz olabilir.
“you are my best friend. you are my only friend”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s